บทที่ 119

บทที่ 119

แม้ว่าจางผิงจะมีสิทธิ์ควบคุมโลกบริสุทธิ์ได้อย่างเบ็ดเสร็จ สามารถตัดสินใจได้ตามความประสงค์ของตนเองว่าจะอนุญาตให้เหล่าพลังวิญญาณเข้าออกได้หรือไม่ แต่เขาก็ไม่ได้ต้องการควบคุมอิสรภาพของเหล่าพลังวิญญาณและพัฒนาโลกบริสุทธิ์ให้กลายเป็นกรงขัง

ดังนั้นเหล่าพลังวิญญาณจึงสามารถเข้าออกโลกบริสุทธิ์ได้อย่างอิสระ

หลังจากพลังวิญญาณดวงน้อยถูกพลังวิญญาณดวงใหญ่พาตัวกลับเข้าไปในโลกบริสุทธิ์ อารมณ์ของไซหลงน้อยก็ห่อเหี่ยวลงเล็กน้อย จางผิงจึงต้องอุ้มไซหลงน้อยขึ้นมาแล้วปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า "ไซหลงน้อยเด็กดี อย่าเพิ่งหงุดหงิดไปเลย เดี๋ยวรอให้เด็กคนนั้นปรับตัวได้มั่นคงแล้ว พวกเธอจะได้มาวิ่งเล่นด้วยกันบ่อย ๆ พี่สัญญาเลย"

อันที่จริงพลังวิญญาณนั้นเปราะบางมาก