บทที่ 101

บทที่ 101

ชั่วพริบตาแห่งความเป็นความตาย

ประตูสีทองอร่ามที่สร้างขึ้นจากอัญมณีปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันกลางอากาศ

นกไฟพุ่งทะยานเข้ามา ด้วยความไม่ทันตั้งตัวจึงพุ่งหัวดิ่งเข้าไปอีกด้านของประตูอย่างจัง แม้ว่าประตูจะกว้างเพียงหนึ่งเมตรและสูงสามเมตร แต่นกไฟขนาดมหึมากลับบินผ่านเข้าไปได้อย่างราบรื่น

ส่วนประตูอัญมณีด้านที่หันเข้าหาเฟิ่งไหลเซียนและคนอื่น ๆ จางผิงใช้มือซ้ายหิ้วเจ้าเหยียนหลงและมือขวาหิ้วเจ้าเหยียนหู่ กระโดดออกมาจากประตูและตกลงเบื้องหน้าของเฟิ่งไหลเซียนพอดี

"ลงจอดอย่างปลอดภัย!"

จางผิงมองเฟิ่งไหลเซียนที่มีสีหน้าสิ้นหวัง แล้วเผยรอยยิ้มเจิดจ้าออกมาทันที

"รอด... รอดแล้วงั้นเหรอ?"

จางโส่วจงรอดพ้นจากภัยพิบัติกล่าวอย่างเหลือเชื่อ

คนอื่น ๆ ก็เช่นเดียวกัน ในเสี้ยววินาทีก่อนหน้านี้พวกเขาสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด แต่ในเสี้ยววินาทีต่อมานกไฟกลับถูกส่งตัวไป ราวกับอันตรายทั้งหมดที่พวกเขาเผชิญเป็นเพียงภาพมายา