บทที่ 70

บทที่ 70

ฆ่ามัน!

เฟิ่งไหลเซียนลงมือด้วยความโกรธเกรี้ยว

เขาละทิ้งการป้องกันโดยสิ้นเชิง ทุกกระบวนท่าพุ่งเป้าไปที่จุดตายของเจ้าชายแห่งดวงจันทร์

ทว่าเจ้าชายแห่งดวงจันทร์เพียงแค่ใช้หางก็สามารถปัดป้องการโจมตีทั้งหมดได้ หางของมันแยกออกเป็นเก้าแฉก แต่ละแฉกเต็มไปด้วยหนามกระดูกหนาแน่น การโจมตีของเฟิ่งไหลเซียนที่ซัดใส่หนามกระดูกเหล่านี้ กลับทำให้มือของตัวเองฉีกขาดและอาบไปด้วยโลหิต

"ฉันกำลังตามหาความรู้สึกบางอย่าง แต่ในตัวนาย... ไม่มีมัน" เจ้าชายแห่งดวงจันทร์มองเฟิ่งไหลเซียนจากเบื้องสูงแล้วเอ่ยขึ้นกะทันหัน

เมื่อคืนนี้ หลังจากมันถูกผู้จมดิ่งเข้าสิง มันได้สัมผัสถึงความเงียบงันอันว่างเปล่าและความรู้สึกบางอย่างที่ไม่อาจบรรยายได้อย่างลึกซึ้ง