บทที่ 32

บทที่ 32

เพราะชาติก่อน คำว่าแม่พระเกือบจะกลายเป็นคำดูถูก ด้วยเหตุนี้ หลังจากจางผิงอ่านคุณสมบัติของเฉินจวิ้นถิงจบ จึงถูกประสบการณ์จากชาติก่อนชี้นำไปโดยไม่รู้ตัว

โชคดีที่เขารู้สึกตัวได้ทันท่วงที

แม้ว่าทั้งสองโลกจะมีคำพ้องความหมายอยู่มาก แต่ก็มีคำศัพท์หลายคำที่มีความหมายแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

หากในโลกนี้แม่พระไม่ใช่สิ่งที่มีตัวตนขึ้นมาจากการแต่งขึ้น เกรงว่าความสามารถของเฉินจวิ้นถิงคงจะไม่ธรรมดาขนาดนั้น

จางผิงครุ่นคิดไปพร้อมกับติดตามคนทั้งสามไปอย่างกระชั้นชิด ทว่าจู่ๆ หนึ่งในนั้นก็หยุดเดินแล้วหันกลับมามองยังตำแหน่งที่เขาอยู่

"แย่แล้ว ถูกพบตัวเข้าแล้ว"

ในใจของจางผิงตื่นตระหนก แต่ตามมาด้วยการตัดสินใจเด็ดเดี่ยวว่าจะปล่อยให้พวกมันลักพาตัวเฉินจวิ้นถิงไปไม่ได้

ฆ่า!

ใบหน้าของเขาถูกปกคลุมด้วยหมอกมรณะ ในพริบตาก็กลายสภาพเป็นหน้ากากมัจจุราช ในขณะเดียวกันเคียวรบแห่งความหวาดกลัวก็ถูกดึงออกมาจากคลังสมบัติทองคำเช่นกัน เขากระโดดลงมาจากหลังคา พรั่งพรูไปด้วยหมอกมรณะที่ม้วนตัวเข้าฟาดฟันไปยังชายที่ขวางทางอยู่