บทที่ 30

บทที่ 30

จางผิงมองไปยังซือถูสือไป๋อยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามขึ้นว่า "ท่านผู้เฒ่าซือถู กระบวนการสร้างอุปกรณ์พิเศษล้วนโหดร้ายเช่นนี้เลยหรือครับ?"

ทว่าซือถูสือไป๋ไม่ได้ตอบกลับ กลับถือถ้วยชาแล้วหลับตาจิบชาเงียบๆ

อันที่จริงด้วยฝีมือของเขา ย่อมสามารถเมินเฉยต่อความต้องการของจางผิง แล้วทำการคัดลอกความสามารถของจางผิงอย่างฝืนใจได้

แต่เขาไม่ได้ทำเช่นนั้น กลับเลือกที่จะให้เกียรติการตัดสินใจของจางผิง

เรื่องนี้จางผิงย่อมรู้อยู่แก่ใจ

แถมตอนที่เอ่ยปากถาม เขาก็หวนนึกขึ้นได้ว่าข้อเสนอที่ซือถูสือไป๋ให้มาคืออุปกรณ์สองชิ้นบวกกับถามอะไรก็ตอบทุกอย่าง ตอนนี้เขายังไม่ได้ตกลงทำการแลกเปลี่ยน ซือถูสือไป๋ย่อมไม่ตอบคำถามใดๆ ที่เขาเอ่ยถามออกไปอย่างง่ายดายอยู่แล้ว

เขามองไปยังเคียวแห่งความกลัวและคลังสมบัติทองคำ ตกอยู่ในภวังค์ความคิด

หากไม่ใช่เพราะเมื่อครู่สั่งการให้ตัวเองรักษาความสติเอาไว้ เขารู้ดีว่าตัวเองจะต้องหัวร้อนแล้วตอบตกลงไปอย่างแน่นอน

สาเหตุหลักเป็นเพราะอุปกรณ์ทั้งสองชิ้นนี้ยั่วเย้าใจเหลือเกิน