บทที่ 9

บทที่ 9

จางผิงใช้เวลาตลอดช่วงเช้าเต็มๆ กว่าจะเข็มหมุดและลูกเหล็กออกจากแป้งโดว์ทีละชิ้น

ช่วงบ่าย เขาถูกหลิวเถี่ยเฟิงจัดให้ทำความคุ้นเคยกับวัสดุหลากหลายชนิด วัสดุพิเศษส่วนใหญ่ในเมืองหมิงจูมีแหล่งที่มาจากสัตว์อสูรและพืชกลายพันธุ์

ตัวอย่างเช่นงูแดงเพลิง เดิมทีเป็นเพียงงูแดงธรรมดา จัดเป็นงูไม่มีพิษ

ทว่าเมื่อกลายเป็นสัตว์อสูร งูชนิดนี้จะแปรสภาพจากงูไม่มีพิษกลายเป็นงูมีพิษ ไม่เพียงแต่จะงอกเขี้ยวพิษที่สามารถขับพิษไฟออกมาได้ ขณะเดียวกันเกล็ดทั่วร่างก็จะเกิดการแปรสภาพ พลังป้องกันสูงยิ่งและยังแผ่ความร้อนสูงออกมา บริเวณที่มันเลื้อยผ่านจะทิ้งร่องรอยไหม้เกรียมไว้ทั้งหมด

จางผิงไม่ได้รังเกียจที่จะเรียนรู้เนื้อหาเหล่านี้ ยิ่งกว่านั้นเขายังใส่ใจมากกว่าตอนเรียนวิชาคำนวณและวิทยาศาสตร์ในชาติก่อนเสียอีก ระหว่างที่หลิวเถี่ยเฟิงกำลังอบรมสั่งสอน ก็จะพูดสอดแทรกถึงวิธีการที่ตนเองเคยใช้รวบรวมวัสดุและรับมือกับสัตว์อสูรในสมัยหนุ่มๆ ไปด้วย

วิธีการเหล่านี้ แท้จริงแล้วล้วนเป็นประสบการณ์อันล้ำค่า

สองวันถัดมา จางผิงใช้เวลาทั้งหมดไปกับการเรียนรู้ จนกระทั่งถึงค่ำวันที่ 22

อีกฝ่ายนัดแนะให้เขาไปพบกันที่สวนสาธารณะเล็กๆ ด้านหลังร้านบะหมี่เนื้อตุ๋นในวันที่ 23 ทว่าเขากลับสนับสนุนการไปสำรวจพื้นที่ล่วงหน้าเพื่อทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมเสียก่อน