บทที่ 238 ใครกล้าแตะ ฉันจะสับมันทิ้ง

บทที่ 238 ใครกล้าแตะ ฉันจะสับมันทิ้ง

เฉินนั่วเคยให้ลั่วชิงชือไปสืบเรื่องอัตราเงินเดือนและสวัสดิการของบรรดานักวิจัยในประเทศมาแล้ว ซึ่งต่ำจนแทบไม่น่าเชื่อ

แต่นี่ก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ ประเทศเซี่ยมีอาณาเขตกว้างใหญ่ ประชากรมากมาย มีเรื่องที่ต้องค้นคว้าวิจัยมากเกินไป

จากข้อมูลที่เปิดเผยสู่สาธารณะ ห้องปฏิบัติการหลักที่รัฐเป็นแกนนำและห้องปฏิบัติการระดับชาติตามมหาวิทยาลัยต่างๆ มีมากถึงกว่าสามร้อยแห่ง นี่ขนาดยังไม่นับรวมห้องปฏิบัติการทั่วไปที่ใช้เพื่อการเรียนการสอน ในเมื่อ GDP ของประเทศมีอยู่แค่นั้น งบประมาณที่จะจัดสรรมาถึงแวดวงวิทยาศาสตร์จึงเดาได้ไม่ยาก

อุปกรณ์ชุดหนึ่งราคาแตะหลักหลายล้านจนถึงหลักสิบล้านเข้าไปแล้ว สถาบันวิจัยแห่งหนึ่งอาจมีงบประมาณทั้งปีเพียงหนึ่งร้อยล้าน จะให้พวกเขาเอาเงินที่ไหนไปจ่ายเงินเดือนสูงลิ่วให้พวกนักวิจัยได้ บรรดาผู้นำเองก็อยากช่วยแต่ไร้กำลัง