กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 213 ตอกกลับไปงั้นเหรอ?
“อาจารย์ทุกท่านครับ ไม่มีก็ช่างมันเถอะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสักหน่อย พวกเรากินดื่มกันตามสบายดีกว่า นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเป็นเจ้ามือเลี้ยงเลยนะ นานทีปีหนเชียวนะครับ!”
“เจ้าเด็กนี่ใจใหญ่จริง ๆ นี่มันเวลาไหนแล้ว ยังมีกะจิตกะใจกินข้าวอยู่อีก”
“แล้วจะทำยังไงได้ล่ะครับ? ถึงรางวัลอาเบลจะได้รับการเสนอชื่อจากนักคณิตศาสตร์ระดับนานาชาติ แต่สมาชิกคณะกรรมการตัดสินก็ได้รับการแต่งตั้งโดยสถาบันบัณฑิตวิทยาศาสตร์แห่งประเทศว่านเต่า พูดตรง ๆ ก็คือแฝงกลิ่นอายทางการเมืองอยู่แล้ว ในเมื่อพวกเขาบอกว่าจะไม่ให้ แล้วเราจะทำอะไรได้ล่ะครับ?”
สีหน้าของทุกคนชะงักไป เต็มไปด้วยความจนใจเช่นกัน