บทที่ 177 ถ้าไม่ได้มา ก็ทำลายทิ้งซะ

บทที่ 177 ถ้าไม่ได้มา ก็ทำลายทิ้งซะ

หกโมงเช้า

เฉินนั่วกำลังหลับฝันอยู่ ก็ถูกเสียงโทรศัพท์ของโจวเจิ้งเฟิงปลุกให้ตื่น

"ท่านรัฐมนตรีโจว เช้าตรู่ขนาดนี้ ทางฝั่งเราฟ้ายังไม่ทันสว่างเลย คุณจะเล่นมุกไหนอีกล่ะครับเนี่ย"

"เลิกบ่นได้แล้ว เกิดเรื่องใหญ่แล้ว"

เสียงของโจวเจิ้งเฟิงแหบพร่าและแฝงความเหนื่อยล้าอย่างหนักหน่วง

"เกิดเรื่องขึ้นมาก็มีพวกคุณคอยรับหน้าอยู่ไม่ใช่เหรอครับ ตัวกระจอกอย่างผมจะไปทำอะไรได้"

อีกฟากหนึ่งของสาย โจวเจิ้งเฟิงได้ยินคำพูดของเฉินนั่วแล้วมุมปากถึงกับกระตุกรัวๆ

เจ้าเด็กนี่ไม่รู้สถานะตัวเองเอาเสียเลย ตั้งแต่เมื่อวานเป็นต้นมา เขาก็ก้าวกระโดดขึ้นมาเป็นศาสตราจารย์ด้านวัสดุศาสตร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของประเทศเซี่ยไปแล้ว

คำแนะนำของเขาที่มีต่ออุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์และวัสดุ แม้แต่ตัวรัฐมนตรีอย่างเขายังต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ