บทที่ 151 น้ำใจพี่น้อง ขอยืมห้องทดลอง

บทที่ 151 น้ำใจพี่น้อง ขอยืมห้องทดลอง

เมื่อเบียร์หนึ่งแก้วไหลลงคอ ทุกคนต่างก็สะท้านไปทั้งตัว แต่กลับรู้สึกสบายใจอย่างยิ่ง

ทางเหนือแม้ข้างนอกจะหนาวเย็น แต่ฮีตเตอร์ในห้องก็อุ่นพอให้ใส่เสื้อแขนสั้นกินไอศกรีมได้

ไม่เหมือนทางใต้ ที่ในบ้านนอกบ้านอุณหภูมิแทบไม่ต่างกัน

"เฉินนั่ว ฉันขอคารวะนายหนึ่งแก้ว รู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้เป็นเพื่อนร่วมชั้นของนาย! ขออวยพรให้นายดั่งพญาปักษีเหินเวหาผงาดตามลม ทะยานสูงเสียดฟ้าเก้าพันลี้"

เพื่อนนักศึกษาชายคนหนึ่งถือแก้วเหล้าเดินเข้ามา

ทั้งสองคนชนแก้วกันแล้วดื่มจนหมดเกลี้ยง

"เฉินนั่ว โคตรเจ๋ง ไม่ต้องพูดอะไรมาก หมดแก้ว!"

เพื่อนอีกคนยิ่งใจถึงกว่านั้น เดินเข้ามาก็ซดหมดแก้วทันที

"ลูกพี่ ขาทองคำยังขาดชิ้นส่วนอยู่ไหม ขอผมเกาะขาหน่อยสิ!"