เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 99 ทฤษฎีคณิตศาสตร์ไร้ประโยชน์
"ยุคไหนสมัยไหนแล้ว ยังมีคนมาพูดเรื่องคณิตศาสตร์ไร้ประโยชน์อยู่อีก!"
"นี่มันอะไรกันเนี่ย? เข้าข่ายกินบนเรือนขี้รดบนหลังคาชัดๆ เลยไม่ใช่เหรอ?"
"ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่าเขากลัวคนอื่นมาเรียนคณิตศาสตร์แล้วจะทำผลงานแซงหน้าเขาหรือเปล่า ถึงได้จงใจพูดแบบนี้ออกมา"
"หากินกับภาควิชาคณิตศาสตร์แท้ๆ แต่ดันมาทุบหม้อข้าวภาควิชาคณิตศาสตร์ซะงั้น เหอะๆ..."
นี่คือคนกลุ่มที่ไม่ชอบขี้หน้าเฉินนั่ว ไม่ว่าจะยังไงก็ขอใส่ร้ายป้ายสีเฉินนั่วไว้ก่อน
ในกลุ่มนี้มีทั้งคนที่เรียนเอกคณิตศาสตร์ และชาวเน็ตที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยปะปนอยู่ด้วย
"พวกเมนต์ข้างบน ถึงสมองจะพิการ แต่อย่างน้อยก็น่าจะท่องเน็ตเป็นไม่ใช่เหรอ? ทฤษฎีบทของโจวถูกเสนอมาสามสิบปีแล้ว ความเป็นอนันต์ของจำนวนเฉพาะคู่แฝดก็เสนอมาตั้งร้อยเจ็ดสิบปีแล้ว ก่อนที่เฉินนั่วจะพิสูจน์ได้ ก็มีแค่อาจารย์จางถังคนเดียวที่พิสูจน์บางส่วนได้ พรสวรรค์ระดับเฉินนั่วเนี่ยนะจะมากลัวพวกแก?"