บทที่ 78 ความตื่นตะลึงจากคณะฟิสิกส์

บทที่ 78 ความตื่นตะลึงจากคณะฟิสิกส์

"เฉินนั่ว พอนายเสร็จธุระทางนี้แล้ว ไปหาศาสตราจารย์หวังที่คณะฟิสิกส์หน่อยนะ!"

"ศาสตราจารย์หวังเหรอครับ? ใครกัน?"

เฉินนั่วรู้สึกสงสัยเล็กน้อย

"ศาสตราจารย์หวังเฉิงเต๋อไง ศาสตราจารย์หวังคนที่ค้นพบพรสวรรค์ของนายนั่นแหละ ลืมเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ไร้น้ำใจเกินไปแล้วมั้ง!"

เฉินนั่วถึงบางอ้อ เขาเป็นนักศึกษาคณะคณิตศาสตร์ ช่วงนี้ค่อนข้างยุ่ง เลยลืมศาสตราจารย์หวังไปเสียสนิท

"ศาสตราจารย์หวังมีธุระอะไรกับผมเหรอครับ?"

"ได้ยินว่ามีงานวิจัยที่ต้องการความช่วยเหลือด้านคณิตศาสตร์กับการเขียนโปรแกรม ฝั่งเราคนที่ไปถึงระดับสูงได้ทั้งสองด้านก็มีแค่นายคนเดียวนี่แหละ!"

พอคำนี้หลุดออกมา เหล่านักศึกษาในห้องพักอาจารย์ต่างก็พากันส่งสายตาอิจฉา