เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 45 ว่าด้วยความสำคัญของบทความวิจัยหนึ่งฉบับกับสิบเหรียญทองระดับโลก
"อธิการบดีอู๋ ท่านมาได้ยังไงครับเนี่ย"
"ทำไมล่ะ ฉันในฐานะอธิการบดีของฮวาชิง ในฮวาชิงแห่งนี้ยังมีที่ไหนที่ฉันไปไม่ได้อีกรึไง"
พูดถึงตรงนี้ อู๋หยวนหมิงก็ชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อว่า "ถ้าฉันไม่มา จะรู้ได้ยังไงว่าพวกคุณบังอาจมาข่มขู่นักศึกษาของฉันถึงในถิ่นของฉันแบบนี้"
คำพูดนี้ถือว่ารุนแรงเอาเรื่องเลยทีเดียว
"อธิการบดีอู๋ครับ อย่าเข้าใจผิดเลยครับ เมื่อกี้พวกเขาสองสามคนแค่ร้อนใจเกินไปหน่อย ปากไวไปชั่ววูบ พวกเราไม่ได้มีเจตนาแบบนั้นเลยนะครับ!"
"ใช่ครับ ใช่แล้วครับ อธิการบดีอู๋ พวกเราแค่อยากจะเชิญนักศึกษาเฉินนั่วเข้าร่วมทีมชาติใจแทบขาด ท่าทีก็เลยตื่นเต้นไปหน่อย แต่ไม่มีเจตนาจะข่มขู่เขาเลยแม้แต่น้อยครับ!"