บทที่ 9 คำขอที่อาจดูเสียมารยาท ภาพเมนูต้าเชียน

บทที่ 9 คำขอที่อาจดูเสียมารยาท ภาพเมนูต้าเชียน

"พวกคุณหมายความว่ายังไงกัน ฉันเฒ่าเฉินทำอาหารเสฉวนบนถนนสายนี้มาตั้งยี่สิบกว่าปี ถึงฝีมือจะไม่สูงส่งอะไรมาก แต่คนบนถนนสายนี้ที่เคยกินต่างก็ยกนิ้วโป้งให้ทั้งนั้น! แล้วอาหารสี่อย่างนี้มันไม่ถูกปากพวกคุณตรงไหน?"

เฉินนั่วที่กำลังกินข้าวอยู่บนชั้นสอง จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงของเฉินต้าเหลยจากชั้นล่าง จึงรีบวิ่งลงมาที่โถงร้านทันที

เมื่อมองดูอาหารสี่อย่างบนโต๊ะที่แทบไม่มีรอยแตะต้อง เฉินนั่วคิดเพียงครู่เดียวก็รู้ถึงสาเหตุของปัญหา

ลุงเฉินคิดว่าตัวเองมีฝีมือทำอาหารไม่เลว และเป็นที่ยอมรับบนถนนสายนี้จนได้รับคำชมจากลูกค้าประจำนับไม่ถ้วน

แต่กับข้าวสี่จานนี้กลับไม่มีใครแตะ แถมลูกค้ายังทำหน้าขยะแขยงรังเกียจ ประกอบกับร้านอาหารเสฉวนจีเซียงจวีที่เพิ่งเปิดใหม่แย่งลูกค้าไปส่วนหนึ่ง ไฟโทสะจึงปะทุขึ้นมาทันที

"นั่นสิ ฝีมือของเฒ่าเฉินเนี่ยฉันกินมาสิบกว่าปีแล้ว อาหารเสฉวนแท้ๆ แน่นอน!"