กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
### บทที่ 45 พวกค้ามนุษย์งั้นหรือ?!
“นั่งรถไฟสามวันสองคืนแบบนี้ ตัวฉันคงเหม็นอับจนกลิ่นติดตัวไปหมดแน่ ๆ”
เมื่อเห็นภรรยาตัวน้อยทำหน้าหงอย ดวงตาแดงระเรื่อราวกับกำลังจะร้องไห้ เซิ่งเจ๋อซีก็รู้สึกสงสารเธอจับใจ
เขาลูบเส้นผมของเธอเบา ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ได้สิ พอกลับถึงที่พัก ฉันจะต้มน้ำให้เธออาบเป็นอย่างแรก รับรองว่าเธอจะได้อาบน้ำจนสะอาดหมดจดเลย”
“อื้อ”
เมื่อได้รับคำยืนยันจากเซิ่งเจ๋อซี กู้เจียหนิงก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย
จากนั้นเซิ่งเจ๋อซีก็นำผ้าปูที่นอนออกมาปูบนเตียงชั้นบน ก่อนจะประคองกู้เจียหนิงขึ้นไปนอน แล้วหยิบผ้าห่มมาคลุมให้เธออย่างเรียบร้อย
“นอนเถอะ ฉันจะเฝ้าอยู่ข้างล่าง ไม่ไปไหนหรอก”
“ค่ะ”