เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
### บทที่ 42 น้ำตาแห่งการจากลา
หลังจากกู้เจียหนิงเก็บข้าวของเสร็จ เซิ่งเจ๋อซีก็ถือกะละมังน้ำร้อนเดินเข้ามา ในมือยังมีผ้าขนหนูพาดอยู่บนไหล่ด้วย
“พี่เดาว่าเธอน่าจะตื่นแล้ว มาล้างหน้าล้างตาเถอะ เสร็จแล้วค่อยออกไปกินอาหารเช้ากัน”
“ค่ะ”
กู้เจียหนิงรับผ้าขนหนูอุ่น ๆ ที่เซิ่งเจ๋อซีบิดน้ำให้เรียบร้อยแล้วมา ก่อนจะเริ่มล้างหน้าแปรงฟัน
เช้าวันนี้ สมาชิกครอบครัวกู้มารวมตัวกันกินอาหารเช้าครบทุกคน นับเป็นภาพที่หาได้ยาก แต่บรรยากาศกลับเงียบเหงา เพราะในแววตาของทุกคนล้วนเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์
ถึงจะไม่อยากให้จากกันเพียงใด แต่เมื่อถึงเวลาก็จำต้องแยกย้ายกันอยู่ดี
เซิ่งเจ๋อซีขนสัมภาระถุงใหญ่ถุงเล็กทั้งหมดที่ครอบครัวกู้เตรียมไว้ขึ้นไปวางบนรถจี๊ป
“พ่อ แม่ พี่ชาย พี่สะใภ้ทุกคน ดูแลตัวเองดี ๆ นะคะ”