กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
### บทที่ 37 ฝ่ามือฟาดใส่เวินจู๋ชิงอย่างจัง
หลังจากกินเลี้ยงเสร็จ ก่อนกลับกู้เจียหนิงจงใจฝากคำพูดไว้กับเปาชานเยี่ยนเป็นพิเศษประโยคหนึ่ง
เมื่อเห็นเปาชานเยี่ยนพยักหน้ารับ มุมปากของเธอก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม
กู้เจียหนิงรู้ดีว่าเวินจู๋ชิงเป็นคนสารเลว ส่วนเปาชานเยี่ยนเองก็ไม่ใช่คนดีอะไร ในเมื่อคนสารเลวสองคนมาอยู่ด้วยกันได้พอดี ก็ปล่อยให้พวกเขาจัดการกันเอง ทำร้ายกันเองเถอะ
เพียงแต่ยังไม่รู้ว่าท้ายที่สุดใครจะเหนือกว่าใคร
กู้เจียหนิงคาดว่า ในช่วงแรกสองแม่ลูกตระกูลเปาคงกดเวินจู๋ชิงเอาไว้ได้ เพราะพวกเธอมีพละกำลังมาก แถมยังมีไหวพริบอยู่บ้าง แต่เมื่อเวลาผ่านไป คนที่ชนะอาจกลายเป็นเวินจู๋ชิงก็ได้