กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 28 หนิงหนิง วางใจไปรักษาเถอะ
เมื่อเห็นชาวบ้านพากันเข้ามารุมถามด้วยความร้อนใจ ลุงจางก็ถอนหายใจ ก่อนจะกล่าวอย่างจนปัญญา
“ทุกคน ขอโทษด้วยนะ ฉันไม่ใช่สัตวแพทย์ ดูจากอาการตอนนี้ พอจะบอกได้ว่าหมูมีปัญหาเกี่ยวกับระบบทางเดินอาหาร แต่สาเหตุที่แน่ชัด ฉันเองก็วินิจฉัยไม่ได้จริง ๆ”
เดิมทีฝีมือการรักษาของลุงจางก็ไม่ได้เก่งกาจอะไรนัก ปกติเขารักษาได้เพียงอาการเจ็บป่วยทั่วไปที่พบเห็นได้บ่อยในหมู่บ้านเท่านั้น หากใครมีอาการหนัก เขาก็มักแนะนำให้ไปโรงพยาบาลในอำเภอ
ยิ่งครั้งนี้ต้องมารักษาหมู ซึ่งเป็นงานคนละสายกับที่ตนถนัด การวินิจฉัยไม่ได้จึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้
แต่ชาวบ้านกลับยากจะยอมรับผลลัพธ์นี้
“โธ่เอ๊ย แม้แต่ลุงจางยังดูไม่ออก แล้วเราจะทำยังไงกันดี?”