กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 26 คิดจะทำให้เรื่องบานปลายหรือไง?
ที่เหยาชุนฮวาร้อนใจถึงขนาดนี้ก็เพราะ ก่อนจะวิ่งกลับบ้านเมื่อครู่ หมูสองตัวในคอกจู่ ๆ ก็ล้มลงชักกระตุกกับพื้น ส่งเสียงร้องแหบแห้งออกมา ส่วนหมูอีกหลายตัวก็เริ่มปัสสาวะผิดปกติ
“...แต่ในปัสสาวะมีเลือดปนอยู่ด้วยนะหนิงหนิง แม่ไม่ได้ตาฝาดแน่ ๆ นั่นเป็นเลือดจริง ๆ”
“ลูกลองคิดดูสิ หมูพวกนี้เลี้ยงมาตั้งเกือบปีแล้ว อีกไม่นานคนจากสหกรณ์ประชาคมก็จะมารับหมูไปครึ่งหนึ่ง ส่วนที่เหลือก็แบ่งให้แต่ละครอบครัวในหมู่บ้าน ทีนี้กลับมาเกิดเรื่องเอาตอนนี้เสียได้”
“ลูกว่า...หมูพวกนี้จะตายไหม?”
พอคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ใบหน้าของเหยาชุนฮวาก็ซีดเผือดลงทันที