บทที่ 17 ถึงวันมอบสินสอดและหมั้นหมายแล้ว!

### บทที่ 17 ถึงวันมอบสินสอดและหมั้นหมายแล้ว!

คุณตาซางเองก็มีดวงตาแดงก่ำ แต่ยังฝืนกลั้นน้ำตาไว้ได้

“ยายแก่คนนี้ พูดอะไรแบบนั้นกัน บ้านอะไรไม่มีบ้าน? คราวนี้เสี่ยวซีของพวกเรากำลังจะแต่งงานแล้วไม่ใช่หรือ? พอแต่งภรรยา ก็จะมีครอบครัวของตัวเองแล้ว”

“นี่เป็นเรื่องน่ายินดีแท้ ๆ อย่าร้องไห้เลย”

“ใช่ ๆ เสี่ยวซีของพวกเรากำลังจะมีภรรยาแล้ว กำลังจะมีบ้านของตัวเองแล้ว ฉันไม่ร้องแล้ว ไม่ร้องแล้ว”

เซิ่งเจ๋อซีหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมา ค่อย ๆ เช็ดน้ำตาให้คุณยายอย่างอ่อนโยน

“ต่อไปผมจะพาภรรยาของหลานกลับไปเยี่ยมคุณตากับคุณยายบ่อย ๆ นะครับ”

“ดี ๆ จ้ะ”

“จริงสิ พรุ่งนี้ก็จะมอบสินสอดและหมั้นหมายกันแล้ว หลานเตรียมสินสอดไว้ครบหรือยัง?”

ผู้สูงอายุทั้งสองเริ่มตรวจดูสินสอดที่เซิ่งเจ๋อซีเตรียมไว้ กลัวว่าจะมีอะไรขาดตกบกพร่องไป