บทที่ 15 เหยื่อที่เขาหมายตาไว้ จะปล่อยให้หนีไปง่าย ๆ ได้อย่างไร

### บทที่ 15 เหยื่อที่เขาหมายตาไว้ จะปล่อยให้หนีไปง่าย ๆ ได้อย่างไร

ช่วงหลายวันที่ผ่านมา เวินจู๋ชิงนอนพักอยู่บนเตียงเพราะอาการปวดไปทั้งตัว ไม่ว่าจะเป็นหญิงสาวจากกลุ่มปัญญาชนที่ลงชนบทหรือสาว ๆ ในหมู่บ้าน ต่างพากันนำอาหารมาเยี่ยมเขาไม่น้อย

ซุปปลาที่วางอยู่ตรงหน้าก็เป็นของที่จ้าวเว่ยหงนำไปแลกมาจากชาวบ้านเช่นกัน

“สหายเวิน ระวังซุปปลาหกนะคะ”

จ้าวเว่ยหงรีบยื่นมือไปประคองชามโดยสัญชาตญาณ แต่กลับเผลอสัมผัสโดนนิ้วมือเย็น ๆ ของเวินจู๋ชิงเข้าโดยไม่ตั้งใจ ใบหน้าของเธอพลันแดงก่ำ ก่อนจะรีบชักมือกลับ

แม้ปากจะบอกให้เวินจู๋ชิงประคองชามไว้ดี ๆ แต่หญิงสาวกลับก้มหน้าลอบนึกถึงสัมผัสเมื่อครู่ แก้มแดงระเรื่อ หัวใจพองโตด้วยความยินดี

เวินจู๋ชิงกล่าวขอบคุณโดยไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติของจ้าวเว่ยหง จากนั้นก็ก้มหน้าดื่มซุปปลาไปพลาง นึกถึงเรื่องที่เธอเพิ่งเล่าให้ฟังไปพลาง