เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 945 ทางถอย
นับตั้งแต่เจนน์ปรากฏตัวขึ้นที่นี่ ก็รู้สึกได้ว่ามีดวงตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องตนเองอยู่ตลอดเวลา
ความรู้สึกเช่นนี้แม้จะชวนให้อึดอัดอย่างยิ่ง ทว่าเพื่อที่จะฝังร่างทหารเหล่านี้ได้อย่างสงบ เขาจึงไม่ได้ทำการตอบโต้ใด ๆ
สิบนาทีต่อมา ทหารเหล่านี้ก็ได้รับการฝังจนเรียบร้อย ทหารโครงกระดูกเหล่านั้นเข้าแถวเรียงหนึ่ง ยืนอยู่ด้านหลังของเจนน์
เจนน์กวาดสายตามองไปรอบ ๆ แล้วเอ่ยปากช้า ๆ
“ซ่อนตัวอยู่นานขนาดนี้ ก็ควรจะปรากฏตัวได้แล้วมั้งครับ?”
“ในฐานะเทพมาร ในยุคโบราณกาลก็เป็นถึงบุคคลที่มีชื่อเสียงโด่งดังแท้ ๆ !”
“บัดนี้ กลับมาหลบ ๆ ซ่อน ๆ ต่อหน้ารุ่นหลังอย่างผม มันดูเสียเกียรติไปหน่อยไม่ใช่หรือครับ?”
สิ้นเสียงของเจนน์ เงาดำร่างยักษ์สายหนึ่งก็ค่อย ๆ ก้าวออกมาจากหลังหินผา
เสื้อคลุมยาวสีดำปกคลุมทั่วทั้งร่าง แม้อยู่ภายใต้แสงจันทราสีขาวกระจ่าง ก็ไม่อาจมองทะลุใบหน้าใต้เสื้อคลุมยาวสีดำได้เลย ทั่วร่างมีปราณทมิฬวนเวียนล้อมรอบ