กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 672 คำชี้แจง!
“เป็นแค่ฝูงงูดินจริง ๆ ด้วย!”
“แฮะ ๆ!”
เด็กหนุ่มเผ่าอินทรีขาวกดเสียงต่ำ แฝงเจตนาเยาะเย้ยถากถาง
ในดวงตาอันลึกล้ำของเจนน์พลันเย็นเยียบขึ้นมาบ้าง
“ผมเห็นแก่ที่พวกคุณยังเลือดร้อนตามประสาวัยรุ่น คำพูดที่พวกคุณเพิ่งเอ่ยออกมาเมื่อครู่ ผมให้อภัยพวกคุณได้!”
“แต่ผมขอให้พวกคุณยกเท้าออกไปเดี๋ยวนี้!”