กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 609 เสียงกรีดร้องอย่างทรมาน!!
เจนน์ที่ยืนอยู่ตรงเชิงเขาแลดูราวกับมดตัวหนึ่ง เขากำลังแหงนมองขุนเขาสูงตระหง่านหลายพันเมตร
“ผาสนดำ!”
เมื่อมองดูลักษณะของขุนเขา เจนน์ก็โพล่งออกมาโดยไม่รู้ตัว
ในยามนี้ ขุนเขาที่ปรากฏอยู่ภายในภาพ แท้จริงแล้วก็คือผาสนดำที่เจนน์ยืนอยู่ในปัจจุบันนั่นเอง