กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 571 เวลาคับขัน!!
เพียงแต่ยามนี้เวลาคับขัน ผมจึงไม่อยากพัวพันกับพวกมันมากเกินไป
ทว่าในถ้อยคำนั้น กลับเป็นการเตือนสติอสรพิษท้องวารีที่ซ่อนอยู่ในเงามืด
“ซ่าๆ!”
“ซ่าๆ!”
…
ด้านหน้ารถม้า ใบไม้ที่ร่วงทับถมหนาเตอะค่อยๆ นูนสูงขึ้น มองดูคล้ายกับเนินหลุมศพเล็กๆ สองเนิน