กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 567 ตราสัญลักษณ์ไม้!!
“หวังว่าคราวหน้า จะรู้จักจำเสียบ้าง!”
เทซีบูถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก หากเป็นยามปกติ เรื่องความเป็นความตายของเคลี่ย์สิงโตยักษ์ เขาคงคร้านจะไปใส่ใจ
ทว่ายามนี้กลับต่างออกไป องค์หญิงอาศัยช่วงที่เขาไม่ทันระวังแอบหนีออกมา