กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 504 ค่ำคืนอันผันผวน!
เมื่อได้ยินคำตอบนี้ จงถงก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก ขอเพียงมิใช่พระประสงค์ของใต้ฝ่าพระบาทก็พอแล้ว
“บางทีพวกเราอาจจะคุยกันได้”
จงถงพลันมีจิตสำนึกได้ว่า นี่เป็นโอกาสอันดียิ่ง
“คุยหรือ?”
มุมปากของออลีฟยกยิ้มขึ้นเป็นเส้นโค้งอันเย็นเยียบ