กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 436 เสียงคำรามวาฬ!
...
บนแม่น้ำสายหนึ่งที่ไหลมุ่งสู่อันเดดแห่งหุบเขามาร์ มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังวิ่งตะบึงอยู่บนผิวน้ำ
“นึกไม่ถึงเลยว่าพวกเราจะวิ่งบนผิวน้ำได้จริง ๆ”
ระหว่างที่วิ่งอยู่นั้น เดียร์รู้สึกราวกับปลาได้น้ำ ความเร็วในการเคลื่อนที่ยังเร็วยิ่งกว่าบนผืนดินเสียอีก เกราะเกล็ดสีฟ้าครามบนเรือนร่างทอแสงเรืองรองจาง ๆ ราวกับกำลังโห่ร้องยินดี