กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 393 สหายมาถึง!
...
“สัมผัสไม่ได้ถึงปราณมารใด ๆ เลย...”
เมลินดามองไปยังป่าแห่งสีขาวที่อยู่ไม่ไกล ในใจพลันบังเกิดความรู้สึกสยวัชพรั่นพรึง ราวกับมีอสุรกายอันน่าสะพรึงกลัวบางอย่างกำลังลอบจับจ้องตนเองอยู่อย่างเงียบงัน
เกล็ดประหลาดอัปลักษณ์ชั้นหนึ่งลุกลามอย่างรวดเร็วไปยังลำคอ จนกระทั่งถึงใบหน้า
“ความรู้สึกเช่นนี้...”