กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 389 เวลาน้ำชายามบ่าย!
“อยากฟื้นคืนสภาพเดิมไหม?”
“อะไรนะ?”
รูม่านตาของทิมิราหดเกร็ง เธอจ้องมองชายหนุ่มเบื้องหน้าผู้สมบูรณ์แบบจนแทบมิใช่มนุษย์ด้วยความตกตะลึง
“บลัดซิลเวอร์ ปล่อยเธอ”
“มอ!”
โซ่ตรวนโลหิตสลายไป ทิมิราสัมผัสได้ถึงพลังมารวาฬที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้งภายในร่าง สายตาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง ราวกับกำลังเอ่ยว่า:
“คุณกำลังเล่นตุกติกอะไรอยู่?”