กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 335 แม่น้ำกระจก!
เธอบีบแก้วทรงสูงในมือจนแหลกละเอียด ทว่าสิ่งที่น่าประหลาดคือเลือดสดสีแดงฉานในแก้วกลับไม่ไหลรินออกมาแม้แต่หยดเดียว มันลอยคว้างอยู่กลางอากาศ ก่อตัวเป็นประตูโลหิตขนาดเตี้ยสายหนึ่ง
“เหล่าเด็กดี ถึงเวลาที่พวกเจ้าต้องออกโรงแล้ว”