กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 290 อัศวินทมิฬหนามม่วง!
“ตู้ม!”
ในชั่วพริบตา เปลวเพลิงซีดขาวที่เดิมทีพวยพุ่งถึงจุดสูงสุดพลันโหมกระหน่ำขึ้นอีกครา มองดูแต่ไกลราวกับภูเขาไฟซีดขาวลูกหนึ่ง
เผาผลาญ! สกัดหลอม! ยกระดับ!
เปลวเพลิงซีดขาวเข้าปกคลุมทุกสรรพสิ่ง แว่วเพียงสุรเสียงพิลึกพิลั่นดังขึ้นแผ่วเบา…
เจนน์ไม่กล้าผ่อนคลายแม้เพียงครู่หนึ่ง ถ้อยคำยกระดับในปากยิ่งทียิ่งรัวเร็วขึ้น…
……
“*&*&@! *&*&@! *&*&@!”
“ตู้ม!”