กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 239 ชีวิตนี้ของผมราวเดินบนน้ำแข็งบาง!
“ยินดีด้วย ดูท่าคุณคงได้อะไรดี ๆ จากค้างคาวโลหิตมาไม่น้อยเลยสินะ”
ตามหลักแล้วนับตั้งแต่ ‘การแลกเปลี่ยนครั้งนั้น’ จบลง ทั้งสองคนก็ไม่น่าจะมีเรื่องให้ต้องข้องเกี่ยวกันอีก
แต่ยามนี้ผู้หญิงคนนี้กลับมาหาเองถึงที่ หรือว่าค้างคาวโลหิตจะเกิดปัญหาอะไรขึ้นมางั้นหรือ?