กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 216 ท่านเหี่ยวเฉาไม่ได้ทรยศ!
บนศีรษะนั้นเต็มไปด้วยริ้วรอยย่น
ริ้วด่างชราและรอยพับย่นสายแล้วสายเล่า นี่เป็นสภาพของผู้ที่สิ้นอายุขัยอย่างสิ้นเชิง
แต่เจฟเห็นได้ชัดว่ายังอยู่ในวัยฉกรรจ์ เมื่อไม่นานมานี้เธอยังเคยพบหน้าอยู่แท้ ๆ
“มะ...เป็นไปไม่ได้ จะเป็นพละกำลังของท่านเหี่ยวเฉาไปได้อย่างไร!”
ลูชีบีสีหน้าย่ำแย่ เธอยังคงไม่อาจเชื่อได้
ที่ยิ่งพิลึกพิลั่นกว่านั้นคือ
สีหน้าที่เป็นร่องรอยตกค้างบนศีรษะของเจฟไม่ใช่ความสิ้นหวัง แต่เป็นรอยยิ้มแห่งความหวังที่รอคอยการช่วยเหลือ
เมื่อเชื่อมโยงไปถึงเรื่องที่ท่านเหี่ยวเฉาขาดการติดต่ออย่างเป็นปริศนาเมื่อเช้านี้
ลูชีบีก็นิ่งเงียบไม่เอ่ยคำ ม่านตาของเธอเบิกกว้าง ไม่รู้ว่านึกถึงสิ่งใดขึ้นมาได้ จึงพึมพำว่า