กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 142 การปะทะกันของสองบริวารใหญ่!
ประโยคสุดท้าย บุรุษอาภรณ์ดำมองข้ามไปโดยพลันด้วยตนเอง
ลัทธิผู้ทรยศ มีสำนักไหนบ้างที่ไม่มีแผนการร้าย เรื่องนี้จึงไม่มีค่าให้ต้องใส่ใจ
จุดสำคัญอยู่ที่ประโยคก่อนหน้าต่างหาก
“หรือว่าพวกเขาจะยอมเปิดเผยตัวขึ้นมาเองอย่างนั้นหรือ?”
บุรุษอาภรณ์ดำเอ่ยถามกลับไปด้วยความสับสนตามจิตสำนึก
เมื่อนึกถึงความน่าเชื่อถือของเหล่าผู้ทรยศ ทั้งสองคนก็สบตากันโดยไม่ต้องเอ่ยคำใดก็เข้าใจได้เอง
“เรื่องนี้สำคัญยิ่งนัก จำเป็นต้องรีบแจ้งให้ท่านทราบทันที!
ส่งมอบให้ท่านเป็นผู้ตัดสินใจ!”
ลัทธิพิษทมิฬไม่ใช่พวกใจดีมีเมตตาเสียด้วย พิษร้ายสารพัดชนิดยากที่จะป้องกันได้หมดสิ้น