กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 126 พี่ใหญ่โครงกระดูก! รอพวกเราด้วย!
ผู้มีพลังวิญญาณทั้งสามคนรู้สึกซาบซึ้งใจต่อเหล่าองครักษ์โล่กุหลาบแดงที่ช่วยชีวิตพวกเขาไว้อย่างยิ่ง ในใจต่างหวังให้พวกมันสามารถหนีรอดออกไปได้
“จริงสิ พวกพี่ใหญ่โครงกระดูกเหล่านี้โผล่มาจากไหนกัน?”
ยักษ์ทราย
ฝูงอสูรกรงเล็บทรายขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งสามคนราวกับมองเห็นจุดจบที่ตนเองถูกกลืนกิน อารมณ์กลับสงบนิ่งลง
แล้วพูดคุยสัพเพเหระกันต่อ
“ไม่รู้สิ…”
“ไม่ได้สังเกตเลย…”
ทั้งสามพยายามนึกย้อนความหลัง จำได้เพียงว่ามีเสียงดังตู้มขึ้นมาหลายครา พวกพี่ใหญ่โครงกระดูกก็ปรากฏตัวขึ้นแล้ว
ในเวลานี้เอง จู่ ๆ พวกเขาก็เบิกตากว้าง