กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 109 ราชินีมดเหมืองผู้เลื่อนลอย!
สายตาของเจนน์เปี่ยมด้วยความโล่งอก
สนามพลังม่วงเร้นลับของจื่อวอนั้น ช่างเหมาะกับการพาทหารโครงกระดูกอันเปราะบางไปล่าอสุรกายเสียจริง
ตราบใดที่พลังวิญญาณภายในร่างยังไม่เหือดแห้ง ย่อมไม่มีทางมีอสุรกายตนใดคุกคามทหารโครงกระดูกอันเปราะบางได้เลย
หลังจากส่งสายตาชื่นชมให้จื่อวออีกครั้ง ปีกทั้งคู่ก็ขยับกระพือ เจนน์บินทะยานจากไป…
ท้ายที่สุดก็หาผืนทรายราบเรียบแห่งหนึ่งในละแวกใกล้เคียงเพื่อลงสู่พื้นตามใจชอบ
เรียกกลับทหารโล่ทิวลิปกับทหารโครงกระดูกตัวที่ยี่สิบหกออกมา พร้อมออกคำสั่งให้ทหารโล่ทิวลิปทำหน้าที่สอนวิชาดาบกระดูกแก่ทหารโครงกระดูก
จากนั้นตนเองจึงบินกลับไปเฝ้าสังเกตการณ์ทางฝั่งรังมดอีกครา…
……
ราตรีการมาเยือน แสงจันทราสีเลือดสาดส่องผืนทะเลทราย