กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 99 บริวารตัวแรก: จื่อวอ!
“**! @##*!”
ทันใดนั้น เสียงกระซิบที่ยากจะอธิบายเป็นคำพูดก็ระเบิดขึ้นข้างหู!
เงามายาของภาชนะลึกลับเลือนหายไปตามกัน สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือสิ่งมีชีวิตอันน่าสะพรึงกลัวตนหนึ่ง
ร่างกายสูงใหญ่ 3 เมตร โล่ยักษ์สีแดงชาด ดาบใหญ่อันคมกริบ ยังคงมองเห็นเค้าโครงขององครักษ์โล่หนามม่วงอยู่รำไร
บนโครงกระดูกที่เคยแข็งแกร่ง บัดนี้มีเลือดเนื้อสีดำอมแดงงอกเงยขึ้นมาชั้นหนึ่ง
บนผิวเลือดเนื้อ ลวดลายหนามม่วงแผ่ขยายลึกลงไปจนถึงส่วนลึกของวังวนม่วงเร้นลึกแต่ละแห่ง
วังวนม่วงเร้นลึกบริเวณดวงตาคู่ ปาก หู หัวใจ… กำลังหมุนวนอย่างช้า ๆ
โดยเฉพาะวังวนบริเวณดวงตา การหมุนแทบจะหยุดนิ่ง ดูเหมือนยังไม่ตื่นขึ้น
รอบตัวมัน มีสนามพลังม่วงเร้นลึกแผ่ออกมาตามธรรมชาติสายหนึ่ง