กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 96 บุตรแห่งหมอกดำพิลึกพิลั่น!
“หยุดนะ! แกคิดจะทำอะไร!?”
การกระทำของคนชุดคลุมสีน้ำตาลโจ่งแจ้งถึงเพียงนั้น จึงทำให้หัวหน้าค่ายตวาดลั่นขึ้นมาทันที
“ฉัน...”
คนชุดคลุมสีน้ำตาลคล้ายเพิ่งตื่นจากฝัน เหงื่อเย็นผุดพรายออกมาเต็มศีรษะ
เพียงไม่กี่อึดใจ มโนจิตของเธอกลับถูกเผาผลาญไปมหาศาล ความเหนื่อยล้าอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนพลันแล่นพล่านขึ้นสู่สมอง
เธอจึงกัดปลายลิ้นจนเลือดซึม บังคับให้ตนเองมีสติขึ้นมา
“พวกแกกำลังวิจัยอสุรกายอะไรกัน?!”
บรรดาผู้ทรยศต่างสบตากัน พวกเขาก็สงสัยข้องใจเป็นอย่างยิ่งเช่นกัน คนส่วนใหญ่ล้วนเพิ่งจะเคยเข้ามาในห้องทดลองนี้เป็นครั้งแรก
ทว่านักวิจัยหลายคนที่อยู่ภายในห้องทดลองแห่งนี้ เมื่อได้ยินคำวิจารณ์ว่าเป็นอสุรกาย ก็มีน้ำเสียงไม่พอใจขึ้นมาทันควัน