กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 94 เหล่าผู้ทรยศผู้สิ้นหวัง!
เมื่อเงาดำเข้าปกคลุม พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงภัยคุกคามถึงชีวิตในทันใด สีหน้าถอดสีด้วยความตกใจ รีบหันหลังวิ่งเตลิดกลับเข้าไปในค่ายอย่างรวดเร็ว
แต่ทว่ามันสายเกินไปแล้ว!
“ตู้ม!!!”
องครักษ์โล่ศึกสามตนใช้โล่เป็นตัวกันกระแทก พร้อมนำพาพละกำลังอันน่าสะพรึงกลัว ทุบกระแทกลงสู่ผืนแผ่นดิน
แรงกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวได้บดขยี้เหล่าผู้ทรยศที่ยังไม่ทันได้วิ่งหนีจนกลายเป็นเศษเนื้อคาที่
“มีข้าศึกโจมตี! มีข้าศึกโจมตี!”
“อะ...อสุรกาย!”
เหล่าทหารยามที่โชคดีรอดพ้นเคราะห์กรรมมาได้ต่างรู้สึกหวาดผวาตามหลัง สีหน้าขาวซีดเผือด
สภาพอันน่าอนาถของเพื่อนร่วมทางทำให้พวกเขาหลายคนสูญสิ้นจิตใจที่จะต่อสู้อย่างสิ้นเชิง พากันวิ่งหนีเตลิดเข้าไปในประตูใหญ่ด้วยความหวาดกลัว