กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 90 เซียพยายามพึ่งพาตนเอง!
ความเจ็บปวดทำให้คนเราตื่นตัว ความแค้นยิ่งกระตุ้นความปรารถนาที่จะมีชีวิตรอดของผู้คนได้มากกว่า
เพื่อที่จะมีชีวิตต่อไป แววตาของเซียพลันดุร้ายขึ้นมา เธอกัดริมฝีปากที่แห้งแตกจนฉีกขาดอย่างกะทันหัน โลหิตอุ่นร้อนพวยพุ่งทะลักเข้าสู่ช่องปาก…
“อึก!”
“อึก!”
เธอถึงกับกำลังกลืนกินโลหิตของตนเอง! เพื่อบรรเทาความกระหาย!
ภายในกรงเหล็กอีกใบหนึ่ง ตาเฒ่าชุดคลุมเทาก็กระหายและหิวโหยอย่างยิ่งเช่นเดียวกัน
การกระทำที่ดื่มโลหิตตนเองของเซีย ดึงดูดความสนใจของเขาในทันที
เขาขยี้ดวงตาฝ้าฟางอย่างไม่อยากจะเชื่อ พลางตื่นตระหนกในใจว่า
“ผู้หญิงที่น่ากลัวอะไรเช่นนี้!