เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 68 ด่านเก้าอี้หินที่ชวนให้สิ้นหวัง!
เรื่องของเจนน์นั้น สำหรับอีสแล้วย่อมสำคัญเป็นอันดับแรกเสมอ เธอจึงจัดการทุกอย่างด้วยความเร็วที่เหนือชั้นอย่างยิ่ง
บ่ายวันนั้น รถม้าธรรมดาหลายคันวิ่งออกจากเมืองเปลวเทียนอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปยังทิศทางของแดนแห้งแล้ง…
……
ภายในห้อง ภาพมุมมองของทหารโครงกระดูกหมายเลข 1 ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเจนน์ เขามองทิวทัศน์ริมทางผ่านหน้าต่างรถม้า
“เดินทางทั้งวันทั้งคืน ทหารโครงกระดูกไม่ต้องกินหรือดื่ม แวะผลัดเปลี่ยนม้าตามด่านพักม้าอย่างต่อเนื่อง ราว ๆ สัปดาห์เศษก็คงไปถึงแดนแห้งแล้งแล้ว”
เขาคำนวณเงียบ ๆ ในใจ
เดินทางสัปดาห์เศษ จากนั้นอีกราว 10 วัน องครักษ์ดาบโครงกระดูกหนามม่วงก็สามารถพาทหารโครงกระดูกธรรมดา 10 ตัวไป ‘ฟาร์ม’ จนถึงเกณฑ์ธรณีประตูการยกระดับได้
คำนวณดูเช่นนี้แล้ว อีกสามสัปดาห์ให้หลังตอนที่ผมเดินทางไปถึงจุดนัดพบ เวลาก็จะประจวบเหมาะกันพอดี!
“นอนดีกว่า!”