กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 49 ความอาวรณ์แห่งโพรคส์!
อีสมีสีหน้าประหลาด เรื่องสร้อยคอนี้ เธอได้รับรู้สถานการณ์อย่างละเอียดจากทางคนรับใช้แล้ว
หลังจากซาบีนาอุ้มน้องชายกลับมาวางลง ก็ไม่ได้จากไปในทันที
ทว่ากลับหยิบสร้อยคอเส้นหนึ่งออกมา โน้มตัวลงสวมใส่ให้เจนน์ด้วยมือตนเองอย่างตั้งอกตั้งใจ
สุดท้ายยังแนบชิดริมหู เอ่ยถ้อยคำที่ฟังไม่ชัดอยู่สองสามประโยค ถึงได้จากไปด้วยความอาลัยอาวรณ์
สร้อยคออันประณีตงดงามที่คนรับใช้พูดถึง ย่อมต้องเป็นเส้นนี้อย่างแน่นอน
ครั้นนำมาปะติดปะต่อกับความหมายของเจนน์แล้ว ในที่สุดอีสก็เชื่อว่า ยัยปีศาจเฒ่าคนนั้น… ไม่สิ ซาบีนากำลังเดินตามขั้นตอนการ ‘ตามจีบ’ ตามปกติอยู่จริง ๆ หรือ?
สิ่งที่ทำให้อีสไม่เข้าใจยิ่งกว่าเดิมก็คือ ตัวเจนน์เองดูเหมือนจะไม่ได้รังเกียจเลยแม้แต่น้อย?
“เธอรับมันมาแบบนี้เลยเหรอ?”
“?