เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 24 เหรียญทองโบราณเอิร์สบา!
“ยอดเยี่ยมมาก”
เจนน์กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
เมื่อได้ยินคำชม เหล่าองครักษ์ดาบโครงกระดูกหนามม่วงยังคงสงบนิ่งเช่นเดิม ไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ
เขารู้ดีว่าองครักษ์ดาบโครงกระดูกหนามม่วงเหล่านี้ ในตอนนี้ยังไม่มีสติปัญญาวิญญาณที่สูงนัก
ตึก ตึก!
เมื่อข้ามผ่านช่องทางมาถึงรังหลักของบอสด้วงเกราะแห่งความเจ็บปวด ทัศนียภาพเบื้องในก็ปรากฏสู่สายตา
บนพื้นดินเกลื่อนกลาดไปด้วยชิ้นส่วนร่างกายของเหล่าอสุรกายแมลงดุร้าย เลือดแมลงที่มีฤทธิ์กัดกร่อนไหลนองเต็มพื้น
ด้านในสุดมีแมลงยักษ์ยาว 4 เมตรตัวหนึ่ง เปลือกนอกของมันเหมือนอสุรกายด้วงทั่วไป ไม่ได้มีจุดพิเศษอันใด
ทว่าสิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดคือสมองแมลงที่กินพื้นที่เกือบครึ่งหนึ่งของลำตัว ซึ่งมีขนาดมหึมาอย่างยิ่ง