กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 11 องครักษ์ดาบโครงกระดูกหนามม่วง
“ในที่สุดทหารโครงกระดูกก็มาถึงธรณีประตูการยกระดับแล้ว!”
ตลอดหนึ่งสัปดาห์เต็ม เจนน์นอนแค่วันละ 4 ชั่วโมง กวัดแกว่งดาบใหญ่ต่อเนื่องหลายพันครั้ง บัดนี้ร่างกายเหนื่อยล้าอย่างยิ่งแล้ว
เขาเปิดเกราะหน้า พ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ แล้วนั่งขัดสมาธิพักผ่อนบนลานหิน
ด้านข้างคือโครงกระดูกสีขาวซีดตัวหนึ่ง เมื่อเทียบกับตอนที่เพิ่งอัญเชิญออกมาเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อน โครงกระดูกของทหารโครงกระดูกทั้งร่างหนาใหญ่ขึ้นไม่น้อย
โดยเฉพาะอัคคีดวงจิตสีขาวซีดนั่นที่ลุกโชนเปี่ยมล้นอยู่ในเบ้าตา นี่เป็นสัญลักษณ์ว่าทหารโครงกระดูกตัวนี้มาถึงริมขอบของการยกระดับแล้ว
ขอเพียงแค่มีโอกาสบางอย่าง บางทีอาจเป็นการต่อสู้ครั้งถัดไป มันก็จะยกระดับตามธรรมชาติกลายเป็นทหารโครงกระดูกชั้นยอด