เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 2 ตราประทับเทพรอง
“คือที่นี่แหละ”
แววตาของเจนน์เปี่ยมไปด้วยความยินดีระคนโล่งอก
ตำนานที่เล่าขานเกี่ยวกับต้นโอ๊กศักดิ์สิทธิ์นั้น ครึ่งแรกเป็นเรื่องจริง มันคือการปรากฏรูปของร่องรอยตกค้างของพละกำลังจากการดับสูญของเทพรองแห่งเส้นทางพงไพรององค์หนึ่งจริง ๆ
ทว่าครึ่งหลังกลับเป็นการคุยโวเกินจริงโดยแท้ ต้นโอ๊กขาวต้นนี้ไม่ได้มีมรดกที่ล้ำค่าพอจะนำพาไปถึงขั้นเทพรองได้แต่อย่างใด
ถึงกระนั้น มันก็ยังคงมีร่องรอยตกค้างของพละกำลังต้นกำเนิดของเทพรองอยู่เศษเสี้ยวหนึ่ง
แม้จะมีเพียงแค่เศษเสี้ยวเดียว แต่มันก็ล้ำค่าอย่างหาที่เปรียบมิได้
ไม่มีเทพรององค์ใดจะยอมมอบพลังต้นกำเนิดให้แก่ผู้อื่น เพราะพลังต้นกำเนิดนั้นเกี่ยวพันกับพละกำลังและสิ่งมีชีวิตของเทพรอง หากสูญเสียไป พลังอำนาจย่อมต้องถดถอยลงอย่างมหาศาลแน่นอน