กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 561 [ฝูงปลาทูน่าครีบน้ำเงินกำลังไล่กินปลาทูแขก]
เหยาเฉิงกงสวมแว่นมองทะลุใต้น้ำ แล้วลองมองไปยังฝูงปลาที่อยู่ห่างออกไปราวสองกิโลเมตร แต่น่าเสียดายที่ยังมองได้ไม่ไกลขนาดนั้น
แว่นมองทะลุนี้มองได้ชัดสุดเพียงไม่กี่ร้อยเมตร ไกลกว่านั้นก็เห็นได้แค่เงาดำ ๆ
เขาจึงพาภรรยาไปที่ห้องบังคับเรือทันที นั่งดื่มชาไปพลางและคอยจับตาเครื่องหาปลาไปด้วย
“ลุงอู๋ เรียกลูกเรือเตรียมอวนไว้หน่อย ผมมีลางสังหรณ์ว่าเช้านี้ต้องมีของดีแน่”
“ได้!”
อู๋เฉิงไม่ถามมาก หยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาเรียกหลี่เอ้อร์หนิวกับคนอื่น ๆ ให้เตรียมอวน