กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 486 [ฝูงปลาสากใหญ่หลายสิบตัว]
พอเหยาเฉิงกงยกคันตวัด คันเบ็ดก็โค้งเป็นคันธนูทันที
เห็นได้ชัดว่าปลาข้างล่างตัวไม่เล็ก
“วูบ วูบ วูบ...!”
เสียงสายตัดน้ำดังมาก
“สามี ทำไมคุณเร็วขนาดนี้?”
“เร็วเหรอ? สามีเธอไม่เร็วสักหน่อย เมื่อกี้อยู่ในห้องเธอก็น่าจะสัมผัสมาแล้ว ยังพูดแบบนี้อีก!”
“น่ารำคาญ! ฉันหมายถึงทำไมเพิ่งเหวี่ยงก็มีปลาตัวใหญ่มากัดต่างหาก!”
“อ้อ นึกว่าเรื่องอะไร เธออยู่ข้างฉันมาตั้งนาน ทำไมยังไม่ชินอีก การได้ปลาสำหรับฉันมันง่ายมาก!”
“วูบ วูบ วูบ...!”