กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 212 [กลับบ้านพร้อมของเต็มมือ เนี่ยเว่ยกั๋วได้ทีอวดใหญ่]
“ได้ ไปกัน!”
ทั้งสองจัดการปลาให้เรียบร้อย แน่ใจว่ามันไม่หนีออกมาได้แล้วจึงไปกินข้าว
ห้านาทีต่อมา...
“ง่ำ ๆ!”
เหยาเฉิงกงกินปลาไพก์ทอดหอมที่ภรรยาทำ รู้สึกว่าอร่อยมากเป็นพิเศษ
พวกเขายังเอาข้าวที่เหลือจากเมื่อคืนมาอุ่นแล้วกินด้วย
หลังอาหาร เหยาเฉิงกงกับคนอื่นสูบบุหรี่พักอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกลับไปตกปลาต่อ
แต่พอตกไปได้ครึ่งชั่วโมง ทุกคนก็รู้สึกว่าไม่มีปลากินเบ็ด เหยาเฉิงกงจึงเสนอให้พักกลางวันก่อน แล้วค่อยเริ่มตกอีกทีประมาณบ่ายสาม
ทุกคนไม่มีความเห็น