กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 143 [ตะพาบน้ำตัวใหญ่หรือ]
“ฉันก็ตกปลาได้ตั้งหนึ่งตัว! บ่อร้างนี่ต้องมีปลาแน่นอน!” หวังไป่หว่านพูดแทรก
ว่านเสวียเฉิงได้ยินก็สนใจทันที “ไป่หว่าน นายตกได้หนึ่งตัวหรือ? ใหญ่แค่ไหน อยู่ไหน?”
เขาเดินเข้าไปหาหวังไป่หว่าน
“ฮ่า ๆ! อยู่นี่ไง!”
หวังไป่หว่านยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน กางฝ่ามือออก มีปลาหมี่ซุ่ยตัวเล็กจิ๋วนอนอยู่ตรงกลาง เล็กจนว่านเสวียเฉิงแทบมองไม่เห็น
“อยู่ไหน? นายยื่นมือมาทำไม? ปลาอยู่ไหน?”
ว่านเสวียเฉิงยังมองหาอยู่ หวังไป่หว่านจึงพูดอย่างอาย ๆ ว่า “อยู่ในฝ่ามือฉันนี่ไง!”